Een boekenblog
Enkele jaren geleden heb ik me maandenlang ondergedompeld in het slashergenre en heb inmiddels alle grote films in het genre gezien. Het is sinds die onderneming ook mijn favoriete subgenre van horror, maar qua boeken heb ik nog een heleboel te ontdekken. Not Your Final Girl van Mikayla Randolph is alvast een fijne toevoeging aan het genre.
Lees verder
Ik ben een zus, een vriendin, een collega, een dochter en zo zijn er nog wel wat rollen die ik in het dagelijks leven speel. Audition van Katie Kitamura stond op de shortlist voor de Booker Prize 2025 en gaat over die rollen die je soms bewust kiest en waar je soms in gedwongen wordt. Het blijft waanzinnig hoeveel moois je ontdekt door af en toe wat uit de Bookercatalogus te lezen.
Lees verder
In We Have Never Been Woke beschrijft Musa al-Gharbi een nieuwe elite die strijdt voor gelijkheid en diversiteit, maar die ongemerkt de sociale en economische ongelijkheid in stand houdt en vaak zelf de vruchten plukt van de dominante ideologie van ‘wokeness’. Er is al ongelooflijk veel gezegd en geschreven over woke, maar dit boek vond ik zelf zeer verhelderend en af en toe pijnlijk herkenbaar.
Lees verder
Ik ben altijd wel te porren voor science-fiction waarbij de wetenschap zich in dusdanig hoog tempo ontwikkelt dat onze nabije toekomst er totaal anders uitziet. In Ascendants van Don Schechter heeft de wetenschap de waarheid ontdekt omtrent het leven na de dood. Maar hoe leuk deze premisse ook is, deze sci-firoman kon me niet bekoren.
Lees verder
Sinds ik de (vrij van de pot gerukte) verfilming van Starship Troopers door Paul Verhoeven zag wilde ik altijd al eens het originele verhaal van Robert A. Heinlein lezen. Met dit boek won Heinlein de Hugo award, zo’n beetje de meest prestigieuze prijs voor science-fictionromans.
Lees verder
Een man alleen op een eiland met de opdracht om alle geiten op het eiland af te schieten, om zo de biodiversiteit van het eiland te behouden? Count me in! En hoewel ik Eradication van Jonathan Miles erg goed geschreven vond en het uitgangspunt me enorm aansprak, miste ik net even dat beetje extra’s dat nodig is voor mij om een verhaal écht goed te vinden.
Lees verder
Eerder las ik van Catriona Ward The Last House on Needless Street (2021). Die vond ik vermakelijk en ik had wel weer zin in een horrorverhaal met veel plotwendingen. Tijd voor Looking Glass Sound dus en, oh boy, een duizelingwekkend aantal plotwendingen kreeg ik.
Lees verder