Een boekenblog
The Haunting of Hill House van Shirley Jackson las ik tijdens de vorige hittegolf waarbij het in mijn huis, in iedere kamer een verkoelende 31,5 graden was. Deze psychologische horror kreeg daardoor gemakkelijk vat op me en het is misschien inmiddels weer een stuk koeler (gelukkig!) maar het verhaal heeft me nog niet helemaal losgelaten.
Lees verder
Na het onlangs verschenen Shadow Ticket waagde ik me nog maar eens aan een ouder werk van Thomas Pynchon. Ik koos voor Vineland vanwege de onlangs uitgekomen film One Battle After Another, die een moderne herinterpretatie Vineland is. Conclusie: het boek is zoveel beter en leuker dan de film.
Lees verder
Al sinds Svetlana Aleksijevitsj de Nobelprijs voor de literatuur won (inmiddels alweer tien jaar geleden) wil ik eens iets van haar lezen. The Unwomanly Face of War was onlangs mijn kennismaking met haar werk en ik was dusdanig onder de indruk dat ik haar boek over Tsjernobyl inmiddels ook klaar heb liggen.
Lees verder
Ik heb niet echt een favoriete schrijver, maar Thomas Pynchon komt wel dicht in de buurt bij die titel. Ik heb nog lang niet alles van de beste man gelezen, maar zijn vertelstijl is zo authentiek en zijn humor spreekt me zo aan dat ik zijn boeken tot nu toe alleen maar met ongelooflijk veel plezier heb gelezen.
Lees verder
Tokyo Express van Seichō Matsumoto wordt tot een klassieker in de misdaadliteratuur gerekend. In eerste instantie werd het boek vertaald met de titel Points and Lines, maar in 2022 verscheen een nieuwe vertaling van de hand van Jesse Kirkwood met de titel Tokyo Express.
Lees verder
Tijdens de COVID-pandemie liep ik zeer op schema als het ging om nieuw uitgekomen en gehypete boeken lezen en bespreken. De laatste jaren echter ben ik zo druk met andere dingen dat ik niet meer de tijd heb om alle hypes op de voet te volgen en loop ik weer ouderwets heerlijk achter de feiten aan.
Lees verder
Toen ik zeventien was las ik Bekentenissen van een Gemaskerde (1949) van Yukio Mishima. Bepaalde beelden uit het boek zijn nooit uit mijn systeem verdwenen, en dat is voor mij – die niet per se goed is in het onthouden van boeken – toch wel bijzonder te noemen. Ik heb me in de zeventien jaar erna steeds voorgenomen meer van Mishima te lezen. Nu was het moment daar, toen ik de science-fictionroman van Mishima voor ogen kreeg.
Lees verder