Een boekenblog
In We Have Never Been Woke beschrijft Musa al-Gharbi een nieuwe elite die strijdt voor gelijkheid en diversiteit, maar die ongemerkt de sociale en economische ongelijkheid in stand houdt en vaak zelf de vruchten plukt van de dominante ideologie van ‘wokeness’. Er is al ongelooflijk veel gezegd en geschreven over woke, maar dit boek vond ik zelf zeer verhelderend en af en toe pijnlijk herkenbaar.
Lees verder
Al sinds Svetlana Aleksijevitsj de Nobelprijs voor de literatuur won (inmiddels alweer tien jaar geleden) wil ik eens iets van haar lezen. The Unwomanly Face of War was onlangs mijn kennismaking met haar werk en ik was dusdanig onder de indruk dat ik haar boek over Tsjernobyl inmiddels ook klaar heb liggen.
Lees verder
Lieke Marsman kende ik van naam, ik wist in grote lijnen van haar situatie af (ik herinner me dat ze bij Zomergasten zat toen haar arm net geamputeerd was), maar ik had nog nooit wat van haar gelezen. Op een Andere Planeet Kunnen Ze Me Redden is dus mijn kennismaking met haar werk.
Lees verder
Nadat ik het geweldige Congo. Een Geschiedenis van David van Reybrouck las, besloot ik voor mezelf dat ik meer over geschiedenis wilde lezen en dat ik daarom de winnaars van de Libris Geschiedenis Prijs in de gaten zou gaan houden.
Lees verder
Aldo Leopold was een Amerikaans bioloog en hoogleraar aan de Universiteit van Wisconsin. In Wisconsin had hij ook drie hectare aan grond waar hij veel vertoefde. Vlak voor zijn dood in 1948 schreef Leopold zijn essaybundel A Sand Country Almanac, die in 1949 door zijn zoon bewerkt en uitgegeven werd.
Lees verder
Filosofie ben ik vooral gaan studeren op basis van hoop en intuïtie. Het was geen vak bij mij op de middelbare school en ik ging in 2008 als een bijna onbeschreven blad de studie in. Bijna, want Seneca was de eindexamenauteur voor Latijn, dus het hele schooljaar heb ik brieven van Seneca vertaald en maakte ik kennis met het stoïcisme, een van oorsprong hellenistische filosofische stroming die later enorme weerklank vond binnen het Romeinse Rijk.
Lees verder
Poëzie, ik heb er lange tijd afkeer en angst voor gevoeld. Zeker, op de middelbare school vond ik als gloomy tiener die graag flirtte met de dood herkenning in de gedichten van Jotie ’t Hooft, maar na het overleven van deze donkere jaren ontwikkelde ik als filosofiestudent een afkeer voor deze literaire vorm.
Lees verder