Natalia Ginzburg stond al lang op mijn lijstje schrijvers om te ontdekken. Het trof dus dat haar Family Lexicon uitgekozen werd voor een klassiekers leesclub waar ik bij zit. Het boek is een autobiografisch verhaal over Ginzburgs familie, maar zelf zegt ze dat je het vooral als roman moet lezen.
Lees verderTag: italië
Lalla Romano – In Farthest Seas (1987)
Lalla Romano was een Italiaans auteur, kunstenares en journalist. Ik ben vast niet de enige die nog nooit van haar gehoord had, maar onlangs werd haar werk Tetto Murato uit 1957 naar het Nederlands vertaald en uitgegeven bij uitgeverij Oevers en nu is er dan ook de Engelse vertaling van Nei Mari Estremi uit 1987, uitgegeven bij Pushkin Press, met de titel In Farthest Seas.
Lees verder
Seneca – Leren Sterven: Brieven aan Lucilius (64)
Filosofie ben ik vooral gaan studeren op basis van hoop en intuïtie. Het was geen vak bij mij op de middelbare school en ik ging in 2008 als een bijna onbeschreven blad de studie in. Bijna, want Seneca was de eindexamenauteur voor Latijn, dus het hele schooljaar heb ik brieven van Seneca vertaald en maakte ik kennis met het stoïcisme, een van oorsprong hellenistische filosofische stroming die later enorme weerklank vond binnen het Romeinse Rijk.
Lees verder
Elena Ferrante – De Geniale Vriendin (2011)
Enkele weken geleden zag ik The Lost Daughter op Netflix. Dat is dus even een geweldig indringende film met een (zoals altijd) fenomenale Olivia Colman. Keek wat mij betreft als een thriller, maar is eigenlijk gewoon een bijzonder meeslepend drama over een vrouw die tijdens een werkvakantie geconfronteerd wordt met de keuzes die ze in haar leven gemaakt heeft.
Lees verder