Een boekenblog
Onlangs las ik Black River Orchard van Chuck Wendig, een horrorverhaal over kwaadaardige appels. Een behoorlijke tegenvaller die weinig hoop gaf voor het lezen van The Calamities, zijn nieuwste boek. Deze dark fantasy was misschien ook niet perfect, maar las ik over het geheel genomen toch met veel plezier.
Lees verder
Toen de eerste recensies binnendruppelden over Corpus Britney van Dominique de Groen wist ik dat ik dit boek in handen moest zien te krijgen. En deze roman over Britney Spears, Simspersonage Bella Goth, de industriële revolutie, een schaap dat ‘Ehhhhhhhhhhh’ heet (pin me niet vast op het aantal h’s), de koloniale geschiedenis, een pratende distel, een virtuele wereld, drugs en paranormale gaven is alles wat ik hoopte dat het zou zijn.
Lees verder
Josh Malerman is een horrorauteur die al verschillende grote prijzen won met zijn boeken. Zijn bekendste werk is Bird Box dat ook verfilmd werd door Netflix. Pictures of You is mijn kennismaking met zijn werk, maar daar werd ik niet al te enthousiast van. Gezien de andere reacties ben ik niet de enige die er zo over denkt, dus er is nog hoop voor mij en Malerman.
Lees verder
De hype voor Land van Maggie O’Farrell was behoorlijk real. Ik had nog nooit iets van deze auteur gelezen en ik was wel benieuwd naar deze nieuwste historische roman. Hoewel ik erken dat O’Farrell een goed schrijver is, kon ik persoonlijk niks met het verhaal zelf.
Lees verder
A Compendium of Supernatural Entities Found in the Government Girls Higher Secondary School (je begrijpt dat ik vanaf nu een verkorte versie van de titel gebruik) van Kuzhali Manickavel is een fantasy die maar niet weet te boeien, omdat het verhaal de hele tijd zo vlak blijft.
Lees verder
Samantha Harvey won enkele jaren terug de Booker Prize met Orbital. Daarvoor schreef ze memoires over haar worsteling met slapeloosheid. Die zijn nu door Kitty Pouwels vertaald met de titel Het Vormeloze Ongemak en riepen bij mij veel herkenning en waardering voor Harveys schrijfstijl op.
Lees verder
Je weet inmiddels vast wel dat ik een groot liefhebber van het horrorgenre ben. Het is een genre vol humor en creativiteit en in de beste gevallen onderzoekt het ook nog eens de menselijke psyche en zegt het iets over het tijdsgewricht waarin we leven. Maar horror die hartverscheurend is, waarbij zelfs tranen geplengd worden?
Lees verder