Eerlijk gezegd koos ik dit boek vooral vanwege de titel. Hoopvol pessimisme is op het eerste gezicht een tegenstelling, maar Mara van der Lugt laat in dit boek overtuigend zien dat de twee hand in hand kunnen gaan.
Lees verder
Een boekenblog
Eerlijk gezegd koos ik dit boek vooral vanwege de titel. Hoopvol pessimisme is op het eerste gezicht een tegenstelling, maar Mara van der Lugt laat in dit boek overtuigend zien dat de twee hand in hand kunnen gaan.
Lees verder
Vrouwen in Duistere Tijden van Alicja Gescinska won enkele weken geleden de Socratesbeker voor “het meest urgente, oorspronkelijke en prikkelende filosofieboek” van 2025. Nu twijfel ik een beetje over het filosofische gehalte van dit winnende boek, maar dat we hier met inspirerende vrouwen te maken hebben is zeker. Dat we allemaal wat van deze inspirerende verhalen kunnen leren is ook zeker.
Lees verder
Na de vele negatieve commentaren die ik las op De Jaknikker van Peter Buwalda stelde ik mijn verwachtingen wat bij. Dat was bij nader inzien helemaal niet nodig, want ik vond dit vervolg op Otmars Zonen uitstekend geschreven, ingenieus geconstrueerd en zeer onderhoudend.
Lees verder
De boeken die ik tot nu toe van Peter Terrin las hebben allemaal iets zachts en voorzichtigs. Waar bijvoorbeeld het eveneens voor de Libris genomineerde De Jaknikker van Peter Buwalda schreeuwt: “LEES MIJ!” en waar Aan het Einde van de Oorlog van Bert Natter (ook genomineerd) schreeuwt: “KIJK EENS WAT IK VOOR BELANGRIJKS TE VERTELLEN HEB!”.
Lees verder
Er was een tijd dat de filosofie zo ver als mogelijk wegbleef van emoties. Die tijden zijn veranderd en tegenwoordig wordt toch wel aangenomen dat ons gevoelsleven en ons denken constant op elkaar inwerken. Het is dus behoorlijk zinnig en interessant om de verschillende emoties eens onder de loep te nemen.
Lees verder
Zijn we niet een keertje klaar met de Tweede Wereldoorlog in literaire fictie? Die vraag stel ik mezelf wel eens, maar dan lees ik weer een banger van een boek en dan moet ik concluderen dat dit thema nog altijd springlevend is. Dat had ik ook met Aan het Einde van de Oorlog van Bert Natter dat me ruim zeshonderd pagina’s lang ongenadig hard in mijn gezicht sloeg.
Lees verder
Nulpunt van Day Lernout is een thriller met een vleugje sci-fi, aangezien er een wonderlijke rol voor een tijdmachine is weggelegd. Precies in mijn straatje, zou je zeggen, maar ik vond dit verhaal nogal voorspelbaar en de personages nogal cliché en vlak.
Lees verder