De laatste thrillers die ik las vond ik zeker leuk, maar ik kan niet zeggen dat ze zenuwslopend spannend waren. Wat dat betreft is Oktober van Søren Sveistrup – de maker van de populaire Deense thrillerserie The Killing – andere koek. Een gitzwarte sfeer, ontzettend veel buitensporig geweld en trauma’s die diepe sporen hebben nagelaten; ik werd nogal naar van deze thriller, maar dat is precies wat ik verlang van het genre.
Minister van Sociale Zaken Rosa Hartung keert terug op haar post nadat haar dochter een jaar geleden verdween. Er zit iemand vast voor de moord op haar dochter, maar haar lichaam is nooit gevonden. Wanneer er een reeks gruwelijke moorden plaatsvindt waarbij kastanjemannetjes achtergelaten worden, rijst de vraag of deze moorden wat te maken hebben met de verdwijning van Hartungs dochter. Aan rechercheurs Thulin en Hess de opdracht om de waarheid boven tafel te halen, al worden ze tijdens hun onderzoek dwarsgezeten door anderen binnen het politiecorps.
Beklemmend
Sveistrup weet in Oktober heel knap een zeer beklemmende sfeer neer te zetten. Daar helpt de maand waarin dit verhaal zich afspeelt natuurlijk wel een handje bij mee; het is constant koud en nat in dit boek. Ook de hele materie maakt van Oktober een van de meest naargeestige thrillers die ik tot nu toe las; kindermisbruik, extreem geweld, heftige persoonlijke achtergronden van de personages, de trigger warnings zijn niet aan te slepen. Dit boek zal zeker niet voor iedereen zijn, maar ik ga heel goed op de akeligheid waarvan dit verhaal doordrenkt is.
Sveistrup weet bovendien op een heel overtuigende wijze spanning op te bouwen. Ten eerste blijken bepaalde gebeurtenissen die in het begin niet veel verband met elkaar houden toch met elkaar samen te hangen. Het mysterie wordt daardoor steeds veelomvattender en boeiender. Wat me ook opviel is hoe de auteur speelt met cliffhangers. Het is een middel dat Sveistrup veelvuldig hanteert, maar waar bij de meeste thrillers de spanning van de cliffhanger direct ingelost wordt door in het volgende hoofdstuk te lezen hoe het verhaal verder gaat, wacht Sveistrup in Oktober rustig een hoofdstuk of vijf voordat je leest wat er precies gebeurt na de cliffhanger. Het is zeker een slimme manier om een spannend verhaal te vertellen,.
Ontknoping
Natuurlijk wordt er gaandeweg gewerkt aan een bijzonder spannende ontknoping. Gek genoeg heb ik me tijdens het lezen maar heel weinig beziggehouden met wie nu de dader is. Bij veel thrillers zit een groot deel van het plezier in het feit of je de dader goed voorspeld hebt of dat de schrijver je compleet weet te verrassen wat betreft die dader. Oktober zit echter zo goed in elkaar en op zoveel verschillende vlakken wordt met spanning en sfeer gespeeld dat ik me totaal niet heb beziggehouden met de uiteindelijke ontknoping. Het deed er voor mij eigenlijk helemaal niet toe wie de moordenaar is; wie het ook geweest zou zijn, het zou niets afdoen aan de kwaliteit van Oktober.
Je hebt het misschien al door; ik ben echt onder de indruk van deze thriller. Oktober is meer dan gewoon een prettig leesbaar spannend verhaal; Oktober was een dreun in mijn maag. Zoals ik al schreef: niet voor iedereen, maar de masochist in mij wordt hier toch wel erg enthousiast van. Dit jaar is Sveistrups nieuwste in Nederlandse vertaling verschenen. Ik kan niet wachten om die te lezen.