Veel dank aan Netgalley en uitgeverij Crooked Lane Books voor het recensie-exemplaar.
Juni is pridemaand en ongemerkt las ik de afgelopen weken al verschillende boeken met een queer-thema. Fruit Fly van Josh Silver kan ook aan dat rijtje toegevoegd worden en behoort zeker tot de betere boeken die ik las met dit thema, omdat deze roman de literaire wereld ook heerlijk op de hak neemt en deze bovendien leest als een spannende thriller.
Mallory Maddox is een schrijver die na een zeer succesvolle debuutroman maar geen waardige opvolger uit haar pen krijgt. Wanneer ze zoekt op internet wat tegenwoordig hip is in de literaire wereld, komt ze erachter dat ze een zielig queerverhaal moet gaan schrijven. Ze maakt een account aan op Grindr en komt zo in aanraking met Leo, een drugsverslaafde die zich prostitueert om aan zijn drugs te komen. Maddox blijkt bereid om erg ver te gaan om Leo’s verhaal te vertellen en eindelijk weer eens een écht goed boek te schrijven. Leo aan de andere kant is dan weer bereid om ver te gaan om deze rijke schrijfster te bedriegen en bestelen.
Zielig
Ik lees niet heel veel in het queerthema en haak vaak al af bij de plotomschrijving, omdat veel van de verhalen inderdaad van die zielige verhalen zijn en daar zit ik gewoon niet zo op te wachten. Dat neemt niet weg dat ik bijvoorbeeld Shuggie Bain van Douglas Stuart – dat heel goed past in het ‘zielig verhaal’-hoekje – echt helemaal geweldig vond, maar het is niet het soort verhaal dat ik keer op keer hoef te lezen.
Dit verhaal, dat precies die tendens om dit soort boeken te schrijven belachelijk maakt, sprak me dan ook zeer aan. Het begin is echt erg grappig met Maddox als iemand die bereid is om heel ver te gaan om een succesvol (ik heb het bewust niet over een ‘goed’ boek) boek te schrijven in een poging om te ontsnappen aan een huwelijk dat aanvoelt als een gevangenis.
Duister
Toch wordt de toon naarmate het boek vordert steeds duisterder en indringender. Fruit Fly leest uiteindelijk als een thriller die maar heel moeilijk weg te leggen is. Maddox en Leo gebruiken de ander allebei als middel om te krijgen wat ze willen, maar zijn zich niet bewust van de dubbele agenda van de ander. Het leidt tot een bizar kat-en-muis-spel, waarbij het einde niet minder dan briljant is.
Het beeld dat Silver ondertussen schetst van de literaire wereld is niet al te rooskleurig. Het is een wereld waarin het alleen nog maar gaat om wat goed verkoopt, zodanig dat niemand eigenlijk meer weet wat nu echt een goed geschreven boek nog is. Tegelijkertijd wordt ook het rijkeluisbestaan van Maddox en haar man op de hak genomen. Eigenlijk is het personage van Leo het enige waarbij Silver niet met een impliciet oordeel over schrijft.
Dat betekent ironisch genoeg dat Fruit Fly kritiek uit op het zielige queerverhaal, maar dat het boek eigenlijk zelf ook op een bepaalde manier een zielig queerverhaal is. Maar dat is helemaal niet erg, want deze roman is extreem onderhoudend en houdt de literaire wereld op een fijne manier een spiegel voor. Ik zit stiekem een beetje te wachten op een vervolg op dit verhaal, want het einde van Fruit Fly maakt heel erg nieuwsgierig naar een deel twee.