Een boekenblog
Eerder las ik van Catriona Ward The Last House on Needless Street (2021). Die vond ik vermakelijk en ik had wel weer zin in een horrorverhaal met veel plotwendingen. Tijd voor Looking Glass Sound dus en, oh boy, een duizelingwekkend aantal plotwendingen kreeg ik.
Lees verder
Een heel groot fan van haunted house horror ben ik niet, noch in literatuur noch in films. Ik vind het vaak niet eng/spannend en veel van de dingen die ik gelezen en gezien heb lijken op elkaar. Bij A House with Good Bones van T. Kingfisher verbaasde ik me over het feit dat dit horrorverhaal ook tot het haunted house subgenre behoorde, maar dat ik het geweldig vond.
Lees verder
Voor een afgestudeerd filosoof heb ik een afwijkend carrièrepad gekozen, maar zeker de laatste jaren is mijn plezier in het lezen van filosofische teksten weer aangewakkerd. Toch was het alweer een tijdje geleden dat ik een ondoordringbaar primair werk las; het soort werken waarmee ik tijdens mijn studie veelvuldig in aanraking kwam en waarbij het doorgronden van zo’n tekst een project van de lange adem was.
Lees verder
Nadat ik het geweldige Congo. Een Geschiedenis van David van Reybrouck las, besloot ik voor mezelf dat ik meer over geschiedenis wilde lezen en dat ik daarom de winnaars van de Libris Geschiedenis Prijs in de gaten zou gaan houden.
Lees verder
The Reformatory won afgelopen jaar de Bram Stoker Award, een prijs voor het beste horrorboek van het jaar. Het boek is opgedragen aan Robert Stephens (ook het hoofdpersonage in dit verhaal), de grootoom van schrijver Tananarive Due die op vijftienjarige leeftijd stierf op de Dozier School for Boys.
Lees verder
Tijdens de COVID-pandemie liep ik zeer op schema als het ging om nieuw uitgekomen en gehypete boeken lezen en bespreken. De laatste jaren echter ben ik zo druk met andere dingen dat ik niet meer de tijd heb om alle hypes op de voet te volgen en loop ik weer ouderwets heerlijk achter de feiten aan.
Lees verder
Met enige vertraging ben ik de genomineerden voor de Libris Literatuur Prijs 2024 aan het lezen. De Onzichtbaren, dat zich afspeelt in Oekraïne voor, tijdens en na de ramp van Tsjernobyl, stond op de shortlist en confronteerde me op interessante wijze met de vraag wat voor mij goede literatuur is.
Lees verder