Een boekenblog
De boeken die ik tot nu toe van Peter Terrin las hebben allemaal iets zachts en voorzichtigs. Waar bijvoorbeeld het eveneens voor de Libris genomineerde De Jaknikker van Peter Buwalda schreeuwt: “LEES MIJ!” en waar Aan het Einde van de Oorlog van Bert Natter (ook genomineerd) schreeuwt: “KIJK EENS WAT IK VOOR BELANGRIJKS TE VERTELLEN HEB!”.
Lees verder
Nulpunt van Day Lernout is een thriller met een vleugje sci-fi, aangezien er een wonderlijke rol voor een tijdmachine is weggelegd. Precies in mijn straatje, zou je zeggen, maar ik vond dit verhaal nogal voorspelbaar en de personages nogal cliché en vlak.
Lees verder
Ik ben altijd wel te porren voor science-fiction waarbij de wetenschap zich in dusdanig hoog tempo ontwikkelt dat onze nabije toekomst er totaal anders uitziet. In Ascendants van Don Schechter heeft de wetenschap de waarheid ontdekt omtrent het leven na de dood. Maar hoe leuk deze premisse ook is, deze sci-firoman kon me niet bekoren.
Lees verder
Sinds ik de (vrij van de pot gerukte) verfilming van Starship Troopers door Paul Verhoeven zag wilde ik altijd al eens het originele verhaal van Robert A. Heinlein lezen. Met dit boek won Heinlein de Hugo award, zo’n beetje de meest prestigieuze prijs voor science-fictionromans.
Lees verder
Ik vroeg me toevallig laatst nog af: wanneer zou Stijn Moreels zijn derde en laatste deel in de Inzycht-trilogie klaar hebben? En warempel, een week later krijg ik een mail van Moreels met het nieuws dat Aqua – want zo heet het slotdeel – daar is. Het is een heel mooie afsluiter geworden van een reeks die ik direct iedereen zou aanraden.
Lees verder
Het is niet verrassend dat Parable of the Sower van Octavia E. Butler juist nu weer nieuwe lezers weet te trekken. Het boek komt uit 1993, maar speelt zich af in onze tijd. Doordat deze dystopische roman een wereld schetst die voor velen heel dichtbij komt, heeft Butler er in de afgelopen tijd een boel nieuwe liefhebbers bij gekregen.
Lees verder
Ik had dit jaar nog maar heel weinig goede science-fiction gelezen, totdat ik op Annie Bot van Sierra Greer stuitte. Annie Bot won dit jaar de Arthur C. Clarke award voor beste sci-fiboek en is via Kobo plus te lezen. Ik las deze roman in de trein naar Salzburg, en ik heb – zeker de eerste uren – bar weinig van de treinreis meegekregen, omdat ik zo opging in dit verhaal.
Lees verder