Een boekenblog
Sinds ik de (vrij van de pot gerukte) verfilming van Starship Troopers door Paul Verhoeven zag wilde ik altijd al eens het originele verhaal van Robert A. Heinlein lezen. Met dit boek won Heinlein de Hugo award, zo’n beetje de meest prestigieuze prijs voor science-fictionromans.
Lees verder
Mijn interesse in geschiedenis is in het afgelopen decennium flink gegroeid. Sinds enkele jaren probeer ik daarom de nieuwe winnaars van de Libris Geschiedenisprijs te lezen. De laatste winnaar was Dievenland van Janna Coomans, dat een heel intrigerend inkijkje geeft in het gewone leven tijdens de late Middeleeuwen.
Lees verder
Het is inmiddels traditie om ieder jaar de laatste winnaar van de Booker Prize te lezen. Flesh van David Szalay was afgelopen jaar de gelukkige. De vorige winnaars pasten beter bij me dan dit boek, maar dat zie je niet aan mijn beoordeling; Flesh is namelijk een bijzondere roman waar veel over te zeggen valt.
Lees verder
Al sinds Svetlana Aleksijevitsj de Nobelprijs voor de literatuur won (inmiddels alweer tien jaar geleden) wil ik eens iets van haar lezen. The Unwomanly Face of War was onlangs mijn kennismaking met haar werk en ik was dusdanig onder de indruk dat ik haar boek over Tsjernobyl inmiddels ook klaar heb liggen.
Lees verder
Ik had dit jaar nog maar heel weinig goede science-fiction gelezen, totdat ik op Annie Bot van Sierra Greer stuitte. Annie Bot won dit jaar de Arthur C. Clarke award voor beste sci-fiboek en is via Kobo plus te lezen. Ik las deze roman in de trein naar Salzburg, en ik heb – zeker de eerste uren – bar weinig van de treinreis meegekregen, omdat ik zo opging in dit verhaal.
Lees verder
Heart Lamp: Selected Stories van Banu Mushtaq won eerder dit jaar de International Booker Prize voor beste boek vertaald naar het Engels. In deze verhalenbundel zijn twaalf korte verhalen gebundeld die Mushtaq schreef tussen 1990 en 2023. Deze verhalen verschenen origineel in het Kannada en werden naar het Engels vertaald door Deepa Bhasthi.
Lees verder
Een heel groot fan van haunted house horror ben ik niet, noch in literatuur noch in films. Ik vind het vaak niet eng/spannend en veel van de dingen die ik gelezen en gezien heb lijken op elkaar. Bij A House with Good Bones van T. Kingfisher verbaasde ik me over het feit dat dit horrorverhaal ook tot het haunted house subgenre behoorde, maar dat ik het geweldig vond.
Lees verder