Vlak
Veel dank aan Netgalley en Angry Robot voor het recensie-exemplaar. Het boek is vanaf 6 oktober te koop.
A Compendium of Supernatural Entities Found in the Government Girls Higher Secondary School (je begrijpt dat ik vanaf nu een verkorte versie van de titel gebruik) van Kuzhali Manickavel is een fantasy die maar niet weet te boeien, omdat het verhaal de hele tijd zo vlak blijft.
Thamarai is een Indiaas meisje. Op haar school verdwijnen meisjes en ook is er een kwaadaardige mannelijke leraar die steeds meer macht krijgt op school. Niemand schijnt in de gaten te hebben dat er allemaal nare dingen gebeuren op school en Thamarai, die geen zin heeft om te studeren, duikt dieper het mysterie in.
Twee problemen
Manickavel legt in A Compendium of Supernatural Entities… twee problemen van de Indiase samenleving bloot die twee kanten van dezelfde medaille zijn. Enerzijds dat niemand geeft om de meisjes en vrouwen in het land en anderzijds dat mannen daarmee ook alle mogelijkheden krijgen om kwaadaardige dingen te doen met deze meisjes en vrouwen. Het boek is behoorlijk luchtig, maar deze serieuze ondertoon is constant aanwezig.
Het probleem zit hem dan ook zeker niet in de thematiek, maar vooral in hoe het boek geschreven is. In de eerste helft gebeurt namelijk helemaal niks dat van belang is en ik was na die eerste helft al zo klaar met dit boek dat de tweede helft me helemaal niet meer interesseerde. Daarnaast kreeg ik maar geen hoogte van hoofdpersonage Thamarai. Het voelt niet alsof ik haar heb leren kennen gedurende vierhonderd pagina’s. Doordat haar personage geen diepgang krijgt en doordat er in een groot deel van het boek niks noemenswaardigs gebeurt voelt het geheel ongelooflijk vlak aan.
Het juiste publiek
Is het probleem dan dat ik niet het juiste publiek ben voor dit boek? A Compendium of Supernatural Entities… is duidelijk gericht op tieners en jonge twintigers, maar dat zou natuurlijk in principe geen enkel probleem moeten vormen. Een goed geschreven boek is immers een goed geschreven boek en ik kan ook nog steeds genieten van Annet Schaap en de boeken die ik vroeger als kind las.
Nee, dit boek is duidelijk geschreven op een manier die mij niet ligt waardoor ik geen enkele binding met het verhaal kreeg. Jammer, maar hopelijk zijn er genoeg anderen die wel kunnen genieten van deze fantasy. Voor mij was dit in ieder geval een enorme tegenvaller.
