Was de Hype Waard (Mosterd na de Maaltijd)
The God of the Woods van Liz Moore was een tijdje geleden best een hype. Zoals het dan altijd gaat ben ik direct bereid om op de hypetrain te springen, maar komen er weer zoveel – eveneens gehypete – boeken voorbij dat het weer eeuwen duurt voor ik er daadwerkelijk aan begin. Ik ben blij dat ik enkele jaren na die hype toch de tijd vond voor dit boek, want dit is een erg goede thriller.
Op een ochtend in augustus in 1975 verdwijnt Barbara van Laar van een zomerkamp. Barbara is een dochter van de steenrijke Van Laar-familie, die de oprichters van het kamp zijn en die een groot deel van een New Yorks natuurgebied bezitten. Haar broer verdween jaren geleden ook al en is nooit gevonden. De politie buigt zich over de zaak en er wordt een grote zoekactie op touw gezet om Barbara te vinden. Zo komen steeds meer geheimen over de familie Van Laar en de mensen uit de omgeving aan het licht.
Hokje
In de inleiding noemde ik dit een thriller, maar eigenlijk is het nog helemaal niet zo makkelijk om The God of the Woods in een hokje te drukken. Zeker, deze roman is ontzettend spannend en stukje bij beetje kom je als lezer steeds dichter bij de oplossingen achter de verdwijningen van de Van Laar-kinderen, maar toch voelt dit aan als meer dan een thriller.
Dat komt voornamelijk door de diepte die Moore haar personages meegeeft. We volgen het verhaal vanuit verschillende perspectieven en ieder personage in dit verhaal voelt levensecht aan. We leren hun getroebleerde geschiedenissen en hun intrigerende karakters kennen. Het is de kwaliteit van Moore dat je met al deze personages van begin af aan meeleeft en meevoelt.
Vrouw
En dan speelt de positie van de vrouw in 1975 ook nog een heel grote rol. De vrouwelijke karakters krijgen te maken met vooroordelen en worden enorm betutteld of in een keurslijf gedwongen. Verschillende vrouwen in dit boek moeten strijden voor hun plek, alleen maar met het doel om te kunnen doen wat ze willen en te zijn wie ze willen zijn. Andere vrouwen wentelen zich in hun lot en leiden een ongelukkig bestaan. Moore weet uitstekend de tragiek van deze vrouwen neer te zetten waardoor ik dit boek met enerzijds verontwaardiging en anderzijds medeleven gelezen heb.
Maar het is niet voor niets dat dit als thriller gepromoot werd. Dit is namelijk ook gewoon een heel spannend en slim geschreven boek. Moore doseert heel handig de informatie die ze aan de lezer geeft waardoor je steeds meer uitkijkt naar de uiteindelijke ontknoping. Er zitten een hele hoop heel kleine cliffhangers in en Moore weet bijna vijfhonderd pagina’s steeds weer opnieuw te verrassen.
The God of the Woods is dusdanig goed geschreven dat ik het met ongelooflijk veel plezier en interesse en medeleven gelezen heb. Erg knap boek en het is nogal mosterd na de maaltijd, maar: dit boek was de hype wel waard.
