Vermoeiende Dubbele Bodems
Veel dank aan Netgalley en Regal House voor het recensie-exemplaar. A Reckoning up Black Cat Hollow is vanaf 27 januari 2026 te koop.
Via Netgalley kun je boeken lezen en aanvragen die nog niet uitgekomen zijn. Zo kan het dat ik nu al mijn eerste titel uit 2026 heb gelezen. A Reckoning Up Black Cat Hollow van Matthew F. Jones is bij vlagen een onderhoudende horror, maar als geheel voelt het verhaal nogal onevenwichtig aan.
Spinks stopt met zijn auto aan een verlaten weg om een jonge vrouw die zegt in gevaar te zijn te helpen. Wat een goede, medemenselijke daad lijkt, wordt een nachtmerrie wanneer Spinks en de jonge vrouw uit de handen van hun achtervolgers moeten zien te blijven. Maar is Spinks zelf wel zo onschuldig als hij lijkt?
Leuk
Laat mij beginnen te zeggen dat ik het uitgangspunt van A Reckoning up Black Cat Hollow erg leuk vind. Een man denkt een vrouw te redden, maar als lezer heb je al snel door dat Spinks’ visie op de zaken nogal onbetrouwbaar is en dat hij misschien helemaal niet zo onschuldig is als in eerste instantie lijkt. Dat vond ik een erg leuk gegeven waar Jones op een leuke manier mee speelt.
Op een bepaald moment werd ik echter nogal moe van alle dubbele bodems. Zo’n beetje op iedere pagina vraagt een personage zich af of andere personages wel te vertrouwen zijn en of de eigen visie – door allerlei persoonlijke zaken – niet vertroebeld is. Dat is in het begin nog best leuk, maar uiteindelijk is het vooral heel erg vermoeiend en kon het me vrij weinig meer schelen welk personage nu goed is en welk personage nu kwaadaardig is.
Focus
Daarnaast mist het verhaal focus. Jones wil simpelweg veel te veel. Hij wil Spinks’ verleden uit de doeken doen, hij wil een verhaal schrijven waarin het totaal onduidelijk is wie aan de goede en wie aan de slechte kant staat, hij laat heel lang in het midden wat voor soort horror dit nu is en probeert te hinten naar verschillende subgenres en hij wil door de setting in het bos en de mogelijk bovennatuurlijke krachten een soort Lynchiaanse sfeer creëren.
En het jammerlijke is dat geen van die pogingen echt werkt. A Reckoning up Black Cat Hollow is een allegaartje van ideeën, maar geen van die ideeën wordt echt goed uitgewerkt. Ik verloor dan ook al snel de interesse in het verhaal en de personages en heb driekwart van het boek met halve aandacht gelezen.
Griezelen
Het laat maar weer eens zien dat horror helemaal niet zo’n makkelijk genre om te schrijven is. Het is behoorlijk moeilijk om de lezer te laten griezelen en van griezelen was voor mij bij dit verhaal geen sprake. Nee, A Reckoning up Black Cat Hollow was ‘m helaas niet voor mij. Het doet me de uitstekende horror die ik dit jaar al heb gelezen gelukkig nog meer waarderen.
