Colin MacInnes – Absolute Beginners (1959)

De titel doet misschien een belletje rinkelen vanwege het gelijknamige, heerlijke lied van David Bowie. Bowie schreef het nummer voor de film Absolute Beginners dat gebaseerd is op het boek. Ik kwam de roman op het spoor dankzij 1001 Books You Must Read Before You Die, dat vol parels staat die ik uit mezelf niet zo snel op zou pakken (of waar ik zonder dat boek nog nooit van gehoord zou hebben). Een fijne ontdekking weer.

Er is enorm veel goed aan het boek. We volgen een negentienjarige jongen die op zichzelf woont en de eindjes aan elkaar probeert te knopen als fotograaf. Het speelt zich allemaal af in de jaren vijftig in Londen en gaandeweg krijgen we een steeds beter beeld van die stad uit die periode en van de spanningen die in de stad heersen. Bovenal echter is het een heerlijke beschrijving van de jeugdige bravoure van het hoofdpersonage.

Open Blik

De ‘hippe’ taal die MacInnes gebruikt en de eigenschappen die de auteur het personage toedicht maken de jongen niet alleen levensecht, maar ook enorm sympathiek. Hij is iemand met een open blik, iemand die het volste vertrouwen in zichzelf heeft en die volledig zijn eigen gang gaat. De manier waarop hij de wereld beziet is af en toe ook erg atypisch en dat leidt tot grappige momenten. Ja, dit is echt zo’n personage waar je langzaamaan van gaat houden. Hij heeft ondanks de kringen waarin hij zich begeeft iets enorm onschuldigs over zich.

Mijn favoriete stukken uit het boek zijn als hij zijn liefde voor jazz beschrijft (“It just makes me happy“.) en de gesprekken die hij heeft met zijn ouders. MacInnes weet in de passages over jazz heel goed het bruisende aspect van Londen en de jeugdigheid te vangen en in de dialogen met zijn ouders gaan we meer de diepte in. Hier is MacInnes wat mij betreft op zijn best, wanneer hij met weinig woorden vele aspecten van de tijdsgeest weet te vatten.

Absolute Beginners focust zich ook zeer op mensen die in de marge van de samenleving leven. In de stad lopen de spanningen tussen witte en niet-witte mensen steeds verder op en MacInnes vestigt ook de aandacht op homoseksuelen en junkies. De negentienjarige jongen staat altijd zonder vooroordelen en met een zekere sympathie tegenover de gemarginaliseerden van de samenleving. Ik kan me voorstellen dat deze blik vrij vooruitstrevend was voor de tijd waarin het geschreven werd en het deed mijn sympathie nog meer groeien.

Onderklasse

Wat mij er toch van weerhoudt om een echt hoog cijfer toe te kennen, is het feit dat het middenstuk niet altijd even onderhoudend is. Het is erg leuk om de jongen en het Londen van de jaren vijftig te leren kennen, maar op een gegeven moment ken je hem en de stad wel en vindt er wat mij betreft net wat te weinig ontwikkeling in zijn persoon of in het verhaal plaats. Dat wordt later in het boek wel weer beter, maar het saaie middenstuk was toch niet erg makkelijk verteerbaar.

Toch fijn om deze klassieker gelezen te hebben en ik zal de komende tijd denk ik wel vaker gaan shoppen in het 1001 Books boek. Ik heb er al veel mooie dingen door ontdekt en dit is er ook weer een. Absolute Beginners is een roman die een uniek kijkje geeft in het leven van de jeugd en de onderklasse in het Londen van de vijftiger jaren.

De roman wordt verteld vanuit het perspectief van een ‘ teenaged’ freelance fotograaf, die in West-Londen leeft. Hier wonen een groot aantal Caraïbische immigranten, evenals Engelsen in de marge van de maatschappij, zoals homo’s en junkies. De thema’s van de roman zijn de kijk van de ik-persoon op de pas gevormde jeugdcultuur, kleren en jazz muziek, zijn liefde voor zijn ex-vriendin Crêpe Suzette, de ziekte van zijn vader en raciale spanningen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *